Generalną zasadą jest, że w sprawach spadkowych prawem obowiązującym jest prawo kraju spadkodawcy, czyli kraju, którego obywatelem była osoba zmarła. Prawo kraju spadkodawcy decyduje także o formie testamentu, kręgu spadkobierców, dziedziczeniu ustawowym, wydziedziczeniu itp.
W polskim prawie kwestie te rozstrzyga prawo materialne, a konkretnie polski przepisy zawarte w Prawie Prywatnym Międzynarodowym (Dz. U. Nr46z 1965 roku, poz. 290 ze zmianami).
Art. 34 tej ustawy brzmi:
W sprawach spadkowych właściwe jest prawo ojczyste spadkodawcy z chwili jego śmierci,
a Art. 35:
O ważności testamentu i innych czynności prawnych na wypadek śmierci rozstrzyga prawo ojczyste spadkodawcy z chwili dokonania tych czynności. Wystarcza jednak zachowanie formy przewidziane przez prawo państwa, w którym czynność zostaje dokonana.
Większość państw europejskich ma podobne przepisy, które harmonizuje konwencja dotycząca kolizji praw w przedmiocie formy rozporządzeń testamentowych, ustanowiona w Hadze 5 października 1961 roku (Dz.U. Nr 34z 1969 roku, poz. 284).
To czy spadkodawca jest obywatelem państwa Unii Europejskiej, nie ma znaczenia gdyż uregulowania Kodeksu Postępowania Cywilnego o jurysdykcji sądów są takie same dla wszystkich spadkodawców, którzy posiadają obywatelstwo innego państwa.